Stanisław Adamczyk

Silnik samochodowy

Dobrą zasadą jest zapobieganie usterkom, a nie czekanie na jej skutki, które często powodują kolejne uszkodzenia.

Sprawdzanie poziomu oleju

Bardzo ważną czynnością do wykonania w Twoim aucie jest sprawdzanie poziomu oleju, który zapewnia odpowiednie smarowanie silnika. Podczas eksploatacji samochodu poziom ten zmienia się, dlatego też należy zadbać o regularne jego kontrole (raz na tydzień lub po przebiegu każdych 500 km).

Do pomiaru poziomu oleju w silniku służy wskaźnik bagnetowy. Aby właściwie odczytać pomiar oleju musisz zadbać o to, aby samochód był ustawiony na poziomej drodze, a silnik nie może pracować przez co najmniej pół godziny. Kiedy zlokalizujesz pręt bagnetowy (jego uchwyt jest wyróżniony np. żółtym kolorem). Wyciągnij go, wytrzyj do sucha i wciśnij z powrotem do oporu. Po chwili możesz sprawdzić czy ślad oleju znajduje się między minimalnym a maksymalnym oznaczeniem.

Nadmierny poziom oleju jest również niewskazany, gdyż może to doprowadzić do nadmiernej ilości zwęglonego oleju w tłokach i ściankach komory spalania.

O zbyt niskim poziomie oleju może Cię informować jedna z czerwonych lampek kontrolnych. Kiedy w czasie jazdy wyświetli się na desce rozdzielczej musisz natychmiast zatrzymać samochód.
Uzupełnienia można dokonać tylko, gdy silnik jest wyłączony i ostygnie.

Wyłączanie silnika po długiej podróży

Po długiej podróży, szczególnie takiej, podczas której uzyskiwałeś maksymalne osiągi samochodu, pamiętaj o prawidłowym wyłączeniu silnika. Nie stosuj błędnej praktyki zwiększania obrotów i jednoczesnego wyłączania stacyjki. Pozostaw samochód na chwilę na biegu jałowym i niskich obrotach, a potem dopiero go wyłącz. Zapewni to równomierne rozprowadzenie oleju na wewnętrznych elementach silnika, co dobrze wpłynie na jego żywotność. Takie postępowanie ma znaczenie szczególnie w przypadku silników z turbiną. Wówczas minuta "odpoczynku" na wolnych obrotach jest bardzo wskazana.

Jeśli wystąpi problem z uruchomieniem silnika

Najczęściej przyczyna może okazać się błaha. Nie stosuj w pierwszej kolejności tzw. samostartów (substancji zapłonowych w aerozolu). Potraktuj to jako ostateczność dawkując aerozol w niewielkich ilościach - zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Do rozruchu z użyciem samostartu potrzebne są dwie osoby. Jedna osoba siedzi w samochodzie i przekręca stacyjkę bez wciskania pedału gazu - następuje uruchomienie rozrusznika. W czasie obrotów rozrusznika druga osoba, poprzez wlot komory z filtrem powietrza, rozpyla niewielką ilość aerozolu tak aby silnik przynajmniej chwilowo zainicjował pracę. Jeśli nawet zgaśnie to po chwili ponawiamy próbę.
Nie należy rozpylać samostartu bezpośrednio do kolektora ssącego silnika (z pominięciem filtru powietrza). Jest to destrukcyjne dla silnika ponieważ w komorze spalania, podczas nieudanych prób rozruchu, gromadzi się duża ilość benzyny (następuje tzw. zalanie silnika), która wraz z dawką samostartu (zazwyczaj eteru) powoduje silną detonację. Silnik wówczas startuje wydając hałaśliwe stuki. W tym momencie najczęściej następuje zerwanie paska rozrządu, co skutkuje bardzo poważnym uszkodzeniem silnika. Dlatego korzystanie z samostartu musi odbywać się z dużą ostrożnością. Środek należy rozpylać w niewielkich dawkach wyłącznie za pośrednictwem filtru powietrza.
Jeśli problem z rozruchem się powtarza, należy wówczas zgłosić się do serwisu celem sprawdzenia ciśnienia w cylindrach. Długotrwałe stosowanie paliwa gazowego prowadzi najczęściej do utraty kompresji w silniku. Jest to skutek naruszenia struktury gniazd zaworowych. Dochodzi do tego szybciej, gdy stosowane jest wyłącznie paliwo gazowe. W takiej sytuacji wymagana jest regeneracja głowicy silnika.